Beste kyudoka,
Beste vrienden van het kyudo, van Japan en van Jean-Pierre,
Beste Christiane,
Wij verzamelen hier vanavond om kyudoka’s die op de weg van de boog in de voetsporen van Jean-Pierre stapten, de kans te geven twee pijlen te schieten om hem daarmee te bedanken en eer te betonen.
Twee pijlen, dat lijkt weinig, maar indien wij die afschieten met heel ons hart, zullen zij zich vullen met onze rouw, onze erkenning, onze hoop zodat ze ver voorbij de schijf zullen dragen.
Senseï, jij leerde ons over de tsurune, de trillende klank van de pees wanneer de pijl de boog verlaat en richting doel vertrekt.
En waarover wij in het kyudo-handboek lezen dat deze trilling in de reële wereld een echo is van de absolute waarheid die de schutter zoekt op zijn weg van de boog en waarvan de golven in theorie eindeloos zijn.
Wie zal ons zeggen wat er wordt van al die tsurune’s wanneer ze onhoorbaar hun lange reis in het universum vervolgen om er met andere klanken en tsurune’s subtiele harmonieën te vormen?
Ik geloof graag dat in de toekomst jouw tsurune’s de onze gaan ontmoeten en hen ten goede zullen beïnvloeden, zoals ook jouw invloed op ons allemaal diepgaand was, niet alleen in onze beoefening van kyudo, maar ook in onze levens.
Het is nu aan ons, kyudoka’s uit België, Luxemburg en Rijsel, door te gaan om kyudo in onze streken te doen leven.
Het is nu aan ons om jouw werk verder te zetten.
Voor jou blijft onze diepe erkentelijkheid en ontroerde dankbaarheid.
Alain Dubois, 5de Dan
Taitokan kyudojo, Luik
7 november 2021